Ο ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, ενώ η εισαγγελέας Εφετών προτείνει την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη με περιοριστικούς όρους.
 |
| Η εικόνα αποτυπώνει τον προβληματισμό για τις πολιτικές εξελίξεις και την αίσθηση της αδικίας. |
Όσο για τον Ηλία Κασιδιάρη, τι να πω… είμαστε τελικά μία μονόπλευρη χώρα. Χωρίς να έχω κάτι με κανέναν από όλους αυτούς — γιατί όλα είναι πολιτική και παιχνίδι — όταν μπαίνεις στον χορό, θα χορέψεις. Και κάποιοι είναι καλύτεροι παίκτες και χορευτές.
Αυτές οι εξελίξεις πυροδοτούν μια σειρά από σκέψεις για την ελληνική κοινωνία και πολιτική.
Το Παρελθόν και το Παρόν
Παιδιά, ξέρετε τι έγινε πριν από περίπου 200 χρόνια; Νομίζω ότι απελευθερωθήκαμε, με πολλά "νομίζω", διότι, εμ... δεν έχω καταλάβει τελικά ποια είναι η Δεξιά, ποια η Αριστερά, ποια το Κέντρο, ποια η Αριστερά με δεξιές τσέπες. Ποιοι είναι πραγματικά οι παραμυθάδες; Ποιοι είναι πραγματικά οι φασίστες/ναζί; Γιατί εδώ βλέπω κόσμο που τελικά είναι ΜΑΖΙ στο φαγητό και αύριο-μεθαύριο παίζουν τους πατριώτες, τους φιλελεύθερους, και καλοδεχούμενοι όλοι εκτός του ντόπιου...
Οικονομία και Κοινωνία
Μάλιστα. Επίσης, δεν έχω καταλάβει αν όλοι είναι υπέρ αυτής της χώρας ή αγαπούν κάποια άλλη χώρα κ.λπ. Όταν στραβώνουν λίγο τα πράγματα στα νέα, βλέπουμε –ή έστω έτσι το βλέπω εγώ, ρε παιδί μου– ένα θέμα που κάνει πάντα εντύπωση: Αυξήσεις συντάξεων. Χμμμμ...
Μάλιστα, να δούμε και λίγο το εξής: Το να αυξήσουμε τη σύνταξη δεν λύνει το συνολικό πρόβλημα; Όπως και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο δεν θα λύσει τίποτα, πέρα από την αυξημένη διαμάχη που θα φέρει στον εργασιακό χώρο. Οι μετανάστες που υπάρχουν "εδώ κι εκεί" θα μπουν σε θέσεις που οι ντόπιοι δεν είναι ότι δεν θέλουν να δουλεύουν, αλλά όταν ακούω αστείους μισθούς, ο ντόπιος μπορεί να μην πάει, αλλά ο κύριος 16-40 χρονών κατατρεγμένος θα είναι πιο εύκολα να πάει. Μάλιστα. Μάλιστα.
Ο ντόπιος δεν κάνει παιδιά, γιατί λέει είναι τα λεφτά, και είναι πιο εύκολο να φέρουμε κόσμο απ' έξω για να φτιάξει αυτό το κομμάτι... Μετά ακούμε ότι οι διοικητές συνεργείων τα βρίσκουν σκούρα με το νέο σχέδιο, το ψηφιακό πελατολόγιο. Καταλαβαίνετε τι ζημιά είναι αυτό, ε; Δεν θα μπορούν να έχουν μαύρα. Γιατί ο κόσμος δεν είναι ότι δεν φτιάχνει το αμάξι του αναγκαστικά επειδή δεν έχει, αλλά επειδή η προτεραιότητά του πολλές φορές είναι τα "λούσα και τα γούστα" ή ακόμα και το "έχω ένα αμάξι, όσο με βγάλει, και να χαλάσει, βλέπουμε".
Κανόνες και Διαφθορά
Έτσι είναι, παιδιά, όταν θέλουμε να έχουμε κανόνες, είναι για τους λίγους, γιατί για τους πολλούς τους έχετε –άντε να μην πω– πολλοί τρώτε και δεν μιλάτε. Από διανομέα στην περιοχή μου, αυτό που άκουσα μου έπεσαν τα αυτιά: "Οι 9 στους 10 έχουν λεφτά." Τον κοίταζα με απορία, και το μόνο που σκέφτηκα ήταν, εγώ είμαι αυτός ο 1 που δεν έχει. Γιατί αν είχα, δεν θα καθόμουν να κοιτάξω για το βιβλίο που θέλω να σπρώξω.
Πού Πάμε;
Ο ένας σεισμός γίνεται μετά τον άλλον: τρένα, μάζες, εργατικά, αδιαφορίες... Μετά οι κάτοικοι που θέλουν να είναι σωστοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τον διπλανό τους. Διέφθειραν το "αγάπα τον διπλανό σου", γιατί έτσι είναι πιο εύκολο να τον διαχειριστείς.
Πού πάμε, μωρέ... πού πάμε, μωρέ, έχουμε χαζέψει
Άλλα όπως λέω πάντα, όλα αυτά είναι σκέψεις από έναν φίλο που βρίσκεται μακριά.
🖋️ Καλωσήρθες στα Χειρόγραφα του Δημιουργού –Και αν το ταξίδι της σκέψης σας άρεσε, σας προσκαλώ να γίνετε μέρος του δικού μου κόσμου! Ρίξτε μια ματιά στην κατηγορία "Τα Χειρόγραφα του Δημιουργού" για να μάθετε περισσότερα για το μυθιστόρημά μου. Επίσης, αν επιθυμείτε να λαμβάνετε νέα από το έργο μου και τα καλύτερα άρθρα του blog κάθε μήνα, μη διστάσετε να εγγραφείτε στο newsletter μου!
Διάβασε περισσότερα
Είναι απλώς σκέψεις — μην φανατίζεσαι..
Δημοσίευση σχολίου